* آفتابگردان تعريف : گياهى است يك ساله و داراى ساقه راست ، خشن و به ارتفاع 2 متر ( گاهى بيشتر ) كه به عنوان زينت يا استفاده از دانه‌هاى روغنى آن ، پيوسته در وسعت‌هاى پهناورى از كشورهاى مختلف پرورش مىيابد . قسمت مورد استفاده آفتاب گردان ، مغز روغن‌دار ميوه ، گل و حتى قطعات ساقه آن است . « 1 » آفتاب گردان گياهى از تيره مركبان و داراى برگهاى سبز پهن و گلهايى زرد مىباشد . نهنجى پهن دارد و گلها مانند اشعه آفتاب در نهنج قرار گرفته‌اند . دانه‌هاى آن داراى روغن بسيار است و آن را مانند تخمه هندوانه تفت داده و مىخورند . « 2 » گلهاى آن هميشه رو به آفتاب و در مسير حركت آفتاب حركت مىنمايد و شبها پژمرده مىشود . آفتابگردان داراى دو نوع باغى و بيابانى مىباشد . « 3 » آذريون داراى سه نوع است . « 4 » آذريون در ميان گلها مشهور است و آن را از جنس عطر

--> ( 1 ) - همان ، ج 2 ، ص 202 . ( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 70 . ( 3 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 97 . ( 4 ) - الهروى ، مرفق الدين ابو منصور على ، الابنيه عن حقائق الادويه ، انتشارات دانشگاه تهران ، 1346 ، ص 34 .